Videogames beginnen hun eigen, uniek aan het medium zijnde stijlfiguren en verteltechieken te ontwikkelen. Bethesda’s nieuwe blockbuster Prey draait bijvoorbeeld rond de identiteitsshock: je speelt in first person-oogpunt, dus door de ogen van de protagonist zelf, een personage wiens identiteit je doorheen het eerste deel van de game moet zien uit te vissen – tot
NES: got it, in much better shape even than this one. Super NES: that one too. NES Zapper: Sure. Game Boy: yup. Game Boy Advance / SP: yessir. Game & Watches: well, most of ‘em. Game Boy Color: well, no. BOXED Game & Watch: 😤😤😤. Game Boy Micro: 😡😡😡 Virtual Boy: 🖕🏻💥⚡️🔪💣🔫
What Remains of Edith Finch is de nieuwste game die het nogal gehaaste tempo dat videogames gewoonlijk aanhouden een eindje naar beneden haalt, om je als speler ertoe aan te zetten om op onderzoek uit te gaan, en de omgeving in je op te nemen. Dat tragere vertelritme in games vertoont zich ondertussen al enkele
Nu de rage van de pixelgraphics is geluwd lijkt de nieuwe shooter Strafe erop uit om een nieuwe indiehype te creëren: games met de vroege low-poly 3D-graphics uit halfweg de jaren 90, zeg maar ruwweg de vroege vogels uit de eerste PlayStation-generatie. Ontwikkelaar Pixel Titans noemt het de “snelste, bloederigste, meer-adjectieven-misbruikende, actievolle first person shooter
Liefst negentig procent van al wie sinds de lancering een Nintendo Switch-console heeft gekocht, haalde er meteen ook een exemplaar van The Legend of Zelda: Breath of the Wild bij, zo meldde Nintendo in een aantal supplementaire documenten bij zijn recentste kwartaalrapport. Er gingen tijdens de eerste drie maanden van dit jaar, waarvan de Switch de
De makers van de Marvel vs. Capcom-reeks, éénentwintig jaar geleden begonnen met X-Men vs. Street Fighter, zaten ineens met een probleem: hun publiek heeft zich de afgelopen jaren merkelijk verbreed. De vorige aflevering, Marvel vs. Capcom Origins, kwam op de markt een jaar voordat The Avengers in de bioscoop verscheen, de film die het Marvel
Voor een tachtigjarige ondergetekende, terugpeinzend aan de videogames die doorheen de decennia hebben bijgedragen tot de kunst-wording van dit medium, zal Little Nightmares ongetwijfeld tot het lijstje van titels behoren die ik me nog zo voor de voet weg zal herinneren. Het is een surrealistisch pareltje, dat het midden houdt tussen een Roald Dahl-sprookje en een kwaaie
Wat ik me het heftigste herinner van de vandaag gelanceerde shooter Sniper: Ghost Warrior 3 is de kater. Toen ik afgelopen zomer de game wat ging voorspelen in de Poolse hoofdstad Warschau namen uitgever Koch Media en ontwikkelaarsbedrijf CI Games mijzelf en een tros ander gamejournaille ’s avonds mee naar een restaurant waar er tijdens
Voor 9lives speelde ik, op de kantoren van Ubisoft in Nederland, een drie uur lange preview van Star Trek: Bridge Crew, een game waarin je met vier spelers een sterrenschip uit de Star Trek-reeksen en -films. Het was een uitstekende sociale ervaring, die een verademing was op een inherent asociaal vr-platform. Dat maakt van Star Trek: Bridge
Eerder lauw enthousiasme bij filmrecensenten voor Marvel’s Guardians of the Galaxy vol. 2? Natuurlijk: Marvelfilms zijn gewoon niet gemaakt om cinematische hoogstandjes te worden. Ze houden (erg consequent, haast ik me om erbij te zeggen) een relatief hoge kwaliteitslijn aan voor een superheldenprent, waar ze soms eens onder blijven (zoals bij de twee Thor-films) en
