In de hoogst interessante indiegame Project Highrise, waarvan zopas de downloadbare content Las Vegas werd gelanceerd, krijgt de speler de rol van huisbaas in een appartementsgebouw toebedeeld. Op zich al niet makkelijk, want er zijn kleine noden – zoals het repareren van de waterleiding – die haaks kunnen staan op je budgettaire realiteit. Maar dan
De aanstormende nieuwe Star Wars-game Battlefront II heeft – eindelijk, zo zullen veel fans het met me eens zijn – een singleplayer verhaalcampagne. Een canoniek verhaal over een special forces-heldin uit het Galactische Rijk die, na de gebeurtenissen in Return of the Jedi, de laatste restanten van haar door de rebellie vernielde overheid verdedigt. Allemaal
Meestal vertik ik het om aandacht te schenken aan games die nog in hun Kickstarterfase zitten: zo’n game wordt pas interessant wanneer zijn Kickstarterdoel gehààld is, de financiering van de productie dus wellicht werd afgerond, en er een faire kans bestaat dat hij ooit op de markt komt. Plus: een Kickstartercampagne helpen pushen, dat is gewoon mijn job
Zeg nooit “Je t’aime beaucoup” tegen een nieuwe geliefde die is opgegroeid in Québec, en zeker niet tegen iemand die uit Montréal komt, de grootste stad in die Canadese provincie. Het zinnetje klinkt misschien ongevaarlijk, maar in de tweede grootste Franssprekende stad ter wereld heeft het een subtiele betekenis die haar/hem misschien meteen van je
Na twee speelsessies Prey in de Eindhovense Beneluxkantoren van uitgever Bethesda weet ik vooral dat het een game is die lastig in een hokje te wurmen valt. Je eerste gok zou zijn om hem als een soort Dishonored in Space te zien, studio Arkanes eerdere succes indachtig, maar de laag van role playing game-mechanieken die bovenop
In de aandoenlijke indiegame The Sexy Brutale (met een al even aandoenlijke titel) gaat het eens niét om het doden of geweldplegen, maar net het voorkomen daarvan: het is een moordmysterie dat zich afspeelt op een gemaskerd bal, waar de ene na de andere gast het loodje legt. Het aparte aan deze surrealistische game: je wéét
Mijn internationale collega’s reageerden een beetje bipolair op David Jaffe’s eindelijk verschenen third-person-multiplayershooter Drawn to Death: de ene gaf ‘m een acht, de andere een vier. Ikzelf heb redelijk genoten van de game (hier gereviewd voor De Morgen). Niet dat de pret noodzakelijk lang zal duren: qua gameplay vindt hij het boeltje niet echt opnieuw
Played Thimbleweed Park. Loved it, just like most reviewers did. Here’s a talk I had about the game with developer Ron Gilbert, about a month before release. Three decades ago, Ron Gilbert was one of the driving forces behind a brief but powerful rise to prominence for adventure games. He poured a new dynamic
Fantasykaartspel Magic: The Gathering maakte enkele jaren geleden een min of meer succesvolle transitie naar een digitale versie op mobiele platformen en de pc, en kreeg daardoor ook concurrentie vanuit twee entertainmentfranchises die ’thuis’ zijn in de videogamehoek: zowel Blizzard Entertainments WarCraft als Bethesda’s The Elder Scrolls hebben ondertussen een succesvolle kaartspelvariant op hun centrale
[el_row ][el_column column=”12″][el_text_html spy=”none” scroll_delay=”300″] Afgelopen donderdag kwam ‘Thimbleweed Park’ uit, een soort terugkeer van het twintig jaar geleden zowat uitgestorven genre van de adventuregame. Enkele maanden geleden sprak ik voor De Morgen en 9lives met maker Ron Gilbert, die profiteerde van het succes van de nieuwe lichting indiegames om deze late opvolger te maken
